و فايده اين كلام آنست كه اگر شخص در وقت غسل كردن به منظور دخول در مسجد الحرام كعبه را به نظر نياورد و آن را نيّت نكرد غسل مزبور تنها براى دخول مسجد واقع شده و غاسل يك اجر و حسنه بيشتر ندارد ولى در صورت قصد آن دو اجر و ثواب دارد چنانچه در وقت غسل براى دخول در شهر مكّه اگر مسجد الحرام را نيز در نظر گرفت همان يك غسل كافيست و در غير اين صورت غسل مزبور كفايت نمىكند و همين حكم ثابت است نسبت به غسل حرم و شهر مكّه . بنابراين مىتوان گفت اگر تمام مقاصد طوليّه را يك جا در نظر گرفت همچون حرم و مكّه و مسجد و كعبه و به جهت تمام يك غسل نمود صحيح و بدون اشكال است . قوله : استطرد هنا ذكر الاغسال المسنونة : كلمه [ استطراد ] يعنى ذكر نمودن شيئى بالمناسبة و چون در آخر بحث نماز آيات سخن از استحباب غسل بميان آمد از اينرو مرحوم مصنّف موارد استحباب غسل را بالمناسبة ذكر فرمود . قوله : و وقته ما بين طلوع الفجر : ضمير در [ وقته ] به غسل جمعه راجعست . قوله : يومها الى الزّوال : ضمير در [ يومها ] بجمعه راجعست . قوله : و افضله ما قرب الى الآخر : ضمير در [ افضله ] به غسل راجعست و مقصود از [ آخر ] آخر زمان مذكور بوده كه عبارت از نزديك زوال باشد . قوله : و يقضى بعده الى آخر السّبت : ضمير نائب فاعلى در [ يقضى ] به غسل جمعه و ضمير مجرورى در [ بعده ] بزوال راجعست .